قانون اول:

هرگاه خری در یک کنج مثلث و منبع غذا در کنج دیگری باشد، خر مورد نظر همیشه مسیری را طی میکند که از یک ضلع مثلث می‌گذرد.

نتیجه گیری: در دبیرستان می‌گفتند که این یعنی خر هم می‌فهمه که اون راه نزدیکتره، اما در اصل اینه که همیشه کوتاه‌ترین راه، بهترین راه نیست و فقط خر کوتاه‌ترین راه را انتخاب می کنه!

قانون دوم:

هرگاه خری در فاصله مساوی بین دو منبع غذایی قرار گرفته باشد. آنقدر بین انتخاب نزدیکترین منبع تردید می‌کند و به سمت هیچکدام نمی رود تا از گرسنگی بمیرد!

نتیجه گیری: خیلی وقت‌ها تصمیم گیری بین دو یا چند گزینه در نتیجه عمل تاثیر چندانی نمی‌گذارد، پس تا فرصت نگذشته سریعتر تصمیم‌گیری کنیم.

قانون سوم:

هرگاه در مسیری دو خر از روبرو (شاخ به شاخ) به یکدیگر برسند، و مسیر به قدری تنگ باشد که این دو باید کمی از وسط جاده کنار رفته، به دیگری راه بدهند تا بتوانند رد شوند، هیچکدام از خرها از جای خود تکان نمی‌خورند.

نتیجه گیری: خیلی وقت‌ها برای رسیدن به نتیجه مطلوب بایستی به طرف مقابل امتیاز بدهید، به بازی "بُرد ـ بُرد" بیاندیشیم، سیاستمدار باشیم، دور از جون و بلا نسبت شما، خر نباشیم!

سگی شما رو دنبال کرده و شما فقط یه قرص نان دارید، اگر کل نان را جلوش بندازید، زود می‌خوردش و بعدش به شما حمله می‌کنه، پس بهترین کار اینه که نان را تکه تکه بهش بدین تا زمانی که به جای امنی برسید.

مثلا می‌دانید که طرح یک پروژه یک ماه طول می‌کشه، اما اگر به کارفرما بگویید یک ماه، شاکی میشه و فحش میده، شایدم رفت و کار را داد به یکی دیگه، پس کار را در چند مرحله بهش تحویل می‌دهید. مثلا هفته اول سایت پلان، به همراه پلان اولیه، هفته دوم پلان نهایی و الا آخر! اینطوری طرف شاکی نمیشه که هیچ، کلی هم ذوق می‌کنه که تو جریان پیشرفت کار قرار داشته!

گاو سرشو می‌اندازه پایین و کار خودشو انجام میده، کاری نداره کسی چی میگه! از شاخش هم استفاده نمی‌کنه، چون بهترین شاخ زن‌ها رفتن توی میدان گاو بازی و نابود شدند.

برای مثال شما قصد داری به عیادت کسی در بیمارستان بری، بهترین راه اینه که راه خودت را بگیری و مستقیم وارد بخش بشی و به کسی هم توجه نکنی، حالا مثلا اگر از نگهبان بپرسی که "الان ساعت ملاقات هست؟" یا این که "می‌تونم برم تو؟" اگر هیچ مشکلی هم وجود نداشته باشه، نگهبانه برای اینکه قدرت خودشو بهت نشون بده جلوت را می‌گیره. این قانون در جاهایی که قوانین مسخره و دست و پا گیر داره هم کاربرد داره، یعنی خیلی موانع قانونی (یا بهتر بگم سنگ اندازی‌ها) در مرحله آغازین کارها بیشتر جلوه می‌کنند، وقتی شما بی‌توجه به همه‌ آنها کارت را آغاز کردی، اکثر آنها خود به خود کنار می‌روند یا افراد مجبور میشن خودشونو با شما وقف بدن. در کل این قانون (قضیه) در جوامعی مثل جامعه ایران که فضولی در کار دیگران امری پسندیده‌ای محسوب می‌شود بسیار کاربرد دارد.

 در خبرها داشتیم پنجشنبه شب گذشته دکتر محمد رضا شفیعی کدکنی

استاد مسلم کرسی شعر و ادبیات فارسی دانشگاه تهران ، تهران را به

مقصد آمریکا و به دعوت از دانشگاه پرینستون ترک گفت.

بر خود لازم دانستم تا این خبر را به اطلاع شاعر و ادیب کلاسمان آقا سعید برسانم.نکنه یه وقت از این فکرها به سرش بزنه

«به کجا چنین شتابان؟
به هر آن کجا که باشد، به جز این سرا، سرایم
«سفرت به خیر اما تو و دوستی، خدا را
چو از این کوير وحشت به سلامتی گذشتی،
به شکوفه‌ها، به باران، / برسان سلام ما را»

در هر محیط کاری افرادی با رفتار ناشایست یافت می شود، این شمایید که باید بر عکس العملتان در مقابل این اشخاص کنترل داشته باشید تا در آینده بهتر بتوانید از پس برخوردهای دیگر برآیید.

آیا مشکلات شما با همکارتان بر زندگی شخصی تان تاثیر گذاشته است؟ آیا رییس یا کارمندتان، شما را عصبی و مضطرب می کند؟

خیلی از مردم بارها تجربه برخورد منفی، غیرقابل تحمل و آزاردهنده ای را با همکار، کارمند یا رییسشان تجربه کرده اند. یکی از عوامل ضروری دستیابی به موفقیت، یادگرفتن برخورد با همه نوع افراد در محیط کار است.

انتشارات وارنر کتابی به نام : "کار کردن با تو مرا می کشد - خود را از موقعیت های احساسی در محیط کار آزاد کنید" نوشته کاترین کراولی و کتی الستر را در سال 2006 منتشر کرده است. در این کتاب توصیه هایی برای شناخت مشکلات با همکاران و راهکارهایی برای کنار آمدن حرفه ای و تاثیر گذار با آنها ارائه شده است.

طبق گفته این کتاب، اولین مرحله شناخت وجود مشکل است، بعد از آن شما یاد می گیرید چطور عکس العمل های خود را مدیریت کنید. در این کتاب کسی که در یک موقعیت احساسی و پریشان گیر می کند، در دام افتاده نامیده می شود. عکس العمل منفی چنین شخصی نسبت به همکارش می تواند فیزیکی روانی یا احساسی باشد.

برای مثال زمانی که رییس شخص را برای بررسی و رسیدگی به کار فرامیخواند، عکس العمل های فیزیکی شخص به صورت حالت تهوع، درد در شانه ها یا دل پیچه بروز می یابد. نشانه های احساسی می تواند به صورت دست پاچه شدن، بی طاقتی یا خستگی در زمانی که شما با یک همکار یا مشتری خاص هستید، بروز کند. اگر شما همواره در خیال یافتن راهی برای انتقام از یک همکار متقلب هستید، این یک نشانه روانی است.

مشکل اینجاست که ما غالباً نسبت به این علایم بی تفاوت می شویم و حتی آنها را نرمال و طبیعی می دانیم. نادیده گرفتن این علایم بر احساسات و وضعیت فیزیکی و موفقیت شغلی شما، تاثیر منفی می گذارد. اگر شما قادر به تشخیص احساسات خود هستید، می توانید کنترل کردن آنها را نیز یاد بگیرید.

رهایی فیزیکی: اولین مرحله رسیدن به آرامش فیزیکی است. برای از بین بردن این وضعیت برای چند دقیقه محل کار خود را ترک کنید، برای از بین رفتن عصبانیت پیاده روی کنید یا نفس عمیق بکشید. درباره چیزی که شما را شاد می کند، فکر کنید. برای اینکه بتوانید وضعیت خود را به وضوح ببینید، باید انرژی منفی خود را آزاد کنید.

رهایی روانی : در این مرحله شما باید معقولانه به شرایط نگاه کنید و به یک دورنمای تازه برسید. از خود این پنج سئوال را بپرسید:

1.اینجا چه اتفاقی افتاده است؟

 2.واقعیت در این ماجرا چیست؟

 3.نقش آنها چیست؟

 4.نفش من چیست؟

5.گزینه های من برای انتخاب چیست؟

وقتی که شما واقعیتهای موجود را کنار هم بچینید، دید شفاف تری خواهید داشت و در نتیجه اقدام مناسب تری خواهید کرد.

مثال: هلن که مدیر فروش داخلی در یک شرکت است، کارمندی داشت که پی در پی سئوال می کرد و پاسخ های مفصل می خواست. هلن که از این وضعیت آزار می دید، غالباً سئوالهای او را نادیده می گرفت. وقتی آن زن به رییس هلن گفت که هلن سئوالاتش را پاسخ نمی دهد، هلن متوجه شد که استراتژی و رفتارش نتیجه عکس داده است. هلن نگاه دقیق تری به شرایط و عکس العملهایش انداخت و حالا برخورد بهتری را لحاظ کرده است و سئوالات آن کارمند نیز کمتر شده است.

رهایی با استفاده از سخن گفتن: شما برای حمایت از خود نیاز دارید از طریق پیدا کردن کلمات مناسب و یا گاهی سکوت، خود را از این دام رها کنید. ممکن است احساسات خود را برای کارمندی که باعث ناراحتی شما شده بازگو کنید یا در یک جمع درباره خودتان صحبت کنید. شما باید راهی برای ارتباط بیابید پس به مقصر دانستن دیگری بسنده نکنید و از قرار دادن او در موقعیت تدافعی خودداری کنید. ارتباط و گفتگو راه مناسبی است.

رهایی با استفاده از ابزار فراهم شده در محیط کار:

این مهم است که شما بوسیله منابعی که از طریق شرکت برای شما فراهم آورده شده، از خودتان دفاع کنید. یک ابزار شغلی، هر روش استاندارد یا سند نوشته شده ایست که در قراردادهای شرکت ذکر شده باشد. برای مثال اگر برخوردی بین شما و یک همکار پیش آمد، اطمینان حاصل کنید که تمام واقعه و راه حل ها مستند جمع آوری شده باشند. در بین شرح وظایف و معیارهای اجرای کار، به دنبال ابزاری باشید که بتواند شما را در آینده حمایت کند تا دچار مشکل شغلی نشوید.

در پایان باید گفت که در هر محیط کاری افرادی با رفتار ناشایست یافت می شود، این شمایید که باید بر عکس العملتان در مقابل این اشخاص کنترل داشته باشید تا در آینده بهتر بتوانید از پس برخوردهای دیگر برآیید.  

  msn.com

به هنگام بازدید از یک بیمارستان روانى، از روان‌پزشک پرسیدم شما چطور می‌فهمید که یک بیمار روانى  به بسترى شدن در بیمارستان نیاز
 دارد یا نه؟ 
 

روان‌پزشک گفت: ما وان حمام را پر  از آب می‌کنیم و یک قاشق چایخورى، یک فنجان و یک سطل جلوى بیمارمی‌گذاریم و از او می‌خواهیم که   وان را خالى کند. 
 

من گفتم: آهان! فهمیدم. آدم عادى باید سطل را بردارد چون بزرگتراست.

روان‌پزشک گفت: نه! آدم عادى در پوش زیرآب وان را بر می‌دارد   .شما می‌خواهید تخت‌تان کنار پنجره باشد ؟!  ؟!؟

آلبرت انیشتین، زکریای رازی، اسحاق

 نیوتن، پروفسور حسابی، من و سایر دانشمندان، سال

 خوشی را برای شما آرزومندیم

 نوروز مبارک

  خوشبخت ترين فرد كسي است كه بيش از همه

سعي كند ديگران را خوشبخت سازد.. اشو زرتشت

                                       قابل توجه دوستان مجرد.......

هزینه ی عشق واقعی...

پسر بچه ای یک برگ کاغذ به مادرش داد .
مادر که در حال آشپزی بود ،دستهایش را با حوله تمیز کرد و نوشته را با صدای بلند خواند.
او نوشته بود :

صورتحساب !!!
کوتاه کردن چمن باغچه 5.000 تومان
مراقبت از برادر کوچکم 2.000 تومان
نمره ریاضی خوبی که گرفتم 3.000 تومان
بیرون بردن زباله 1000 تومان
جمع بدهی شما به من :12.000 تومان !
مادر نگاهی به چشمان منتظر پسرش کرد،چند لحظه خاطراتش را مرور کرد و سپس قلم را برداشت و پشت برگه صورتحساب این را نوشت:
بابت 9 ماه بارداری که در وجودم رشد کردی هیچ
بابت تمام شبهائی که به پایت نشستم و برایت دعا کردم هیچ
بابت تمام زحماتی که در این چند سال کشیدم تا تو بزرگ شوی هیچ
بابت غذا ، نظافت تو ، اسباب بازی هایت هیچ
و اگر شما اینها را جمع بزنی خواهی دید که : هزینه عشق واقعی من به تو هیچ است
وقتی پسر آن چه را که مادرش نوشته بود خواند چشمانش پر از اشک شد ودر حالی که به چشمان مادرش نگاه می کرد. گفت:
مامان ... دوستت دارم
آنگاه قلم را برداشت و زیر صورتحساب نوشت:

قبلاً بطور کامل پرداخت شده !!!

قابل توجه اونهائی که فکر میکنند مرور زمان انها را بزرگ کرده و حالا که هیکل درشت کردند خدا را هم بنده نیستند.
بعضی وقتها نیازه به این موارد فکر کنیم ...
کسانی که از خانواده دور هستند شاید بهتر درک کنند.
نتیجه گیری منطقی: جایی که احساسات پا میذاره منطق کور میشه!!!
مادر متوجه نشد که پسرش داره سرش کلاه میذاره : جمع بدهی میشه 11.000 تومان نه 12.000 تومان !!!

  سلام مجدد دارم خدمت همۀ دوستان و پوزش از بابت اینکه مدتی نتوانستم مطلبی بنویسم. ماشاءالله آنقدر مطلب رنگ و وارنگ در سایت ارائه میشه که ما حتی فرصت خوندنش رو هم پیدا نمی کنیم. نمی دونم یا واقعآ ما خیلی پرکاریم یا دوستان واقعا وقت آزاد زیادی دارند. بهر حال ما که از این مطالبی که در سایت ارائه میشه واقعا لذت میبریم و اگر وقت نکنیم مطلبی بنویسیم ولی حداقل روزی یکبار سر میزنم و مطالب رو میخونم و اگه شد نظری هم میدهم.

از بهمن که به یاد ما بود و یا سعید که عکس انفرادی آنروز توساسان مرا در سایت گذاشت سپاسگذارم.یادم باشه که اون عکسهارو حتما از سعید و سایر دوستان باید بگیرم.

از دوستانی هم که عید غدیر رو به ما تبریک گفتند سپاسگذارم کاش میشد عیدی دوستان رو میدادیم. اکشال نداره انشاءالله سال بعد.

امیر خان آرتنگ هم که فقط نظر میده و مطلبی از ایشون ما نمی بینم. مدتی هم هست که از مهدی حلاجیان هیچ خبری نیست.

ضمنا پیشاپیش کریسمس رو هم خدمت آرش 

و فریدون عزیز و خانواده هاشون تبریک میگویم

 امیدوارم سال خوب و خوشی رو بهمراه

خانواده پیش رو داشته باشند.

روزی مرد کوری روی پله‌های ساختمانی نشسته و کلاه و تابلویی را در کنار پایش قرار داده بود روی تابلو خوانده میشد: من کور هستم لطفا کمک کنید . روزنامه نگارخلاقی از کنار او میگذشت نگاهی به او انداخت فقط چند سکه د ر داخل کلاه بود..او چند سکه داخل کلاه انداخت و بدون اینکه از مرد کور اجازه بگیرد تابلوی او را برداشت ان را برگرداند و اعلان دیگری روی ان نوشت و تابلو را کنار پای او گذاشت و انجا را ترک کرد. عصر انروز روز نامه نگار به ان محل برگشت و متوجه شد که کلاه مرد کور پر از سکه و اسکناس شده است مرد کور از صدای قدمهای او خبرنگار را شناخت و خواست اگر او همان کسی است که ان تابلو را نوشته بگوید ،که بر روی ان چه نوشته است؟روزنامه نگار جواب داد:چیز خاص و مهمی نبود،من فقط نوشته شما را به شکل دیگری نوشتم و لبخندی زد و به راه خود ادامه داد. مرد کور هیچوقت ندانست که او چه نوشته است ولی روی تابلوی او خوانده میشد:

امروز بهار است، ولی من نمیتوانم آنرا ببینم !!!!!1

وقتی کارتان را نمیتوانید پیش ببرید استراتژی خود را تغییر بدهید خواهید دید بهترینها ممکن خواهد شد باور داشته باشید هر تغییر بهترین چیز برای زندگی است .
حتی برای کوچکترین اعمالتان از دل،فکر،هوش و روحتان مایه بگذارید این رمز موفقیت است .... لبخند بزنید

بنده عضو جدید سایت هستم . از دوستانم سعید و بهمن که موجبات عضویت مرا در سایت فراهم نمودند بسیار سپاسگذارم.

راستش را بخواهید به من و همسرم هم آن روز خیلی زود و خوش گذشت همانند بهروز. برای من روز بزرگی بود . تجدید خاطره با دوستانی که در یک کلاس درس میخواندیم.راستی که چه روزهای پر خاطره و قشنگی بود. افسوس که آن روزها دیگر برنمیگردد.

از مهدی خان حلاجیان هم تقاضا دارم هرچه زودتر آدرس بچه ها رو به ایمیلمان ارسال نماید.ضمنا اگر امکان دارد یکی از دوستان ایمیل و شماره تلفن مجتبی کاکوان را برای من بفرستد یا اس ام اس کند.

ضمنا از مدیریت سایت نیز میخواهم که اسم مرا اصلاح و به سید اسحق بریش سیدی ( بهروان ) تغییر دهد. به امید دیدار مجدد با همگی دوستان بدرود