فارغ التحصیلان ریاضی رامسر

فارغ التحصیلان ریاضی دبیرستان امام رامسر (1369 )

 از خدا پرسید خوشبختی را کجا میتوان یافت

خدا گفت ان را در خواسته هایت جستجو کن

و از من بخواه تا به تو بدهم

با خود فکر کرد و فکر کرد

اگر خانه ای بزرگ داشتم بی گمان خوشبخت بودم

خداوند به او داد

اگر پول فراوان داشتم یقینا خوشبخت ترین مردم بودم

خداوند به او داد

اگر ..... اگر ....... و اگر........

اینک همه چیز داشت اما هنوز خوشبخت نبود

از خدا پرسید حالا همه چیز دارم اما باز هم خوشبختی را نیافتم

خداوند گفت باز هم بخواه

گفت چه بخواهم هر انچه را که هست دارم

گفت بخواه که دوست بداری

بخواه که دیگران را کمک کنی

بخواه که هر چه را داری با مردم قسمت کنی

و او دوست داشت و کمک کرد

و در کمال تعجب دید لبخندی را که بر لبها می نشیند

و نگاه های سرشار از سپاس به او لذت می بخشد

رو به آسمان کرد و گفت:

 خدایا

 خوشبختی اینجاست در نگاه و لبخند دیگران

سلام

توی پیوندهای حاشیه ی وبلاگمون یه سایت رو معرفی کردم که در مورد موسیقی و ادبیاته .

جالبه سر بزنید و از موسیقی هاش و شعر هاش استفاده کنید .

دم صاحب سایتش گرم

http://sarapoem.persiangig.com/

تا تو با منی

تا تو با منی زمانه با من است
بخت و کام جاودانه با من است
تو بهار دلکشی و من چو باغ
شور و شوق صد جوانه با من است
یاد دلنشینت ای امید جان
هر کجا روم روانه با من است
ناز نوشخند صبح اگر توراست
شور گریه ی شبانه با من است
برگ عیش و جام و چنگ اگرچه نیست
رقص و مستی و ترانه با من است
گفتمش مراد من به خنده گفت
لابه از تو و بهانه با من است
گفتمش من آن سمند سرکشم
خنده زد که تازیانه با من است
هر کسش گرفته دامن نیاز
ناز چشمش این میانه با من است
خواب نازت ای پری ز سر پرید
شب خوشت که شب فسانه با من است

 

http://sarapoem.persiangig.com/link7/saye1.htm
   (سایه ):هوشنگ ابتهاج

من اگر بنشینم

تو اگر بنشینی

چه کسی برخیزد

من اگر بنشینم تنهایم

تو اگر بشینی خویشتنی

من اگر برخیزم

تو اگر برخیزی

همه بر می خیزند

 

سلام به همه

تا یادم نرفته بگم که دیشب چند ساعت باران حسابی بارید امروز دوشنبه هم ۵-۴ساعت از عصر تا شب بارانی بود (ازه شل کلاک )که تو این موقع از سال یعنی قبل اسد تابستان خیلی حال داد .

و اما ........من که قضیه ی همایش رو تقریبا بی خیال شده بودم ولی تماس تلفنی امروز صبح فرهاد عزیز دوباره کوکم کرد .ظهر که از کار می اومدم توی مسیر برگشت یه پیامک یا همون اس ام اس خودمون  فرستادم برای کلیه بر و بچ ۶۹ که جمعه میان یا نه . اقا بهمن گفت درگیر اسباب کشیه و حسن خان هم گفت ماشین نداره و چند دلیل موجه دیگه محمد اقا و بهروز خان اعلام آمادگی مشروط کردند که اگه رامسر بودند حتما میان (البته من با اینجور جواب دادن بهروز آشنایی دارم محمد رو نمی دونم ) .میر جعفری اصفهان بود  چند وقت پیش پدر خانمش به رحمت خدا رفته بود که از طرف همه بهش تسلیت گفتم . محمد کریمی اردبیل بود ابراهیم تلفنش جواب نداد .اقا مهدی احتمالا فردا جواب میده .پهلوان بخش شمال بود یعنی رامسر بود وتازه از خواب عصرانه همراه با صدای باران بیدار شده بود قراره همدیگه رو ببینیم و مرخصیش تا جمعه است ولی احتمال داره تمدید بشه .کوروش سروری هم خیلی مایل بود و قراره پنجشنبه نتیجه قطعی رو اعلام کنه . نیوتن هم چون جمعه گذشته شمال بود عذر خواست گفت امیدواره به همه خوش بگذره .من و فرهاد هم که هستیم .امیر هم گفت درگیر کاره و احتمالا هفته ی دوم میاد .اقا بصیرو مجید رو هم شماره هاشونو ندارم پیرو همان آب گرفتگی گوشی و ....

قابل توجه اقا فرهاد شما بیا رامسر ما با هر تعداد حتی زیر شش نفر هم اگه بود همایشو انجام میدیم

 

تا تو با منی زمانه با من است

 

قابل توجه دوستان ارجمند پیرو اگهی اقا سعید در خصوص برپایی گرد همایی روز 23 این حقیر افتخار میزبانی شما را خواهم داشت در ییلاق دره بن دوستانی که مایلند افتخار بدن خوشحال میشم البته چنانچه حداکثر تا روز 20 اعلام نموده وحد نصاب به 6 خانواده برسند گردهمایی انجام خواهد شد (طبق دستور اقا سعید)

                

  

         

کشتی بادی پرنده در سالهای ۱۹۰۰  تا ۱۹۴۰ برای حمل ونقل افراد و تجهیزات جنگی استفاده شد و اولین بار توسط فردیناند گراف فن سپلین(عکس بالا) ساخته شد و به دلیل حجم زیاد و سبکی اش بارها در اثر بادهای شدید و طوفان دچار حادثه شد .در سال ۱۹۳۷هنگام فرود آتش گرفت و کاملا سوخت و در واقع ساخت و تولیداش متوقف شد.

در سال ۱۹۹۶  با تکنولوژی بهتردوباره شروع به ساخت شد و برای اهداف تفریحی که دارای طول ۷۵ متر و حجم ۱۲۲۵ متر مکعب میباشد که ۱۰ تا ۲۰ برابر کوچکتر از مدلهای قدیمی هست.

مردي زير باران از دهكده كوچكي مي گذشت . خانه اي ديد كه داشت مي سوخت و مردي را ديد كه وسط شعله ها در اتاق نشيمن نشسته بود

مسافر فرياد زد : هي،خانه ات آتش گرفته است! مرد جواب داد : ميدانم

مسافر گفت:پس چرا بيرون نمي آيي؟

مرد گفت:آخر بيرون باران مي آيد . مادرم هميشه مي گفت اگر زير باران بروي ، سينه پهلو ميكني

زائوچي در مورد اين داستان مي گويد :

خردمند كسي است كه وقتي مجبور شود بتواند موقعيتش را ترك کند

يک پيرمرد بازنشسته، خانه جديدي در نزديکي يک دبيرستان خريد. يکي دو هفته اول همه چيز به خوبي و در آرامش پيش مي رفت تا اين که مدرسه ها باز شد. در اولين روز مدرسه، پس از تعطيلي کلاسها سه تا پسربچه در خيابان راه افتادند و در حالي که بلند بلند با هم حرف مي زدند، هر چيزي که در خيابان افتاده بود را شوت مي کردند و سروصداى عجيبي راه انداختند. اين کار هر روز تکرار مي شد و آسايش پيرمرد کاملاً مختل شده بود. اين بود که تصميم گرفت کاري بکند.
روز بعد که مدرسه تعطيل شد، دنبال بچه ها رفت و آنها را صدا کرد و به آنها گفت: «بچه ها شما خيلي بامزه هستيد و من از اين که مي بينم شما اينقدر نشاط جواني داريد خيلي خوشحالم. منهم که به سن شما بودم همين کار را مي کردم. حالا مي خواهم لطفي در حق من بکنيد. من روزي 1000 تومن به هر کدام از شما مي دهم که بيائيد اينجا و همين کارها را بکنيد.»

بچه ها خوشحال شدند و به کارشان ادامه دادند. تا آن که چند روز بعد، پيرمرد دوباره به سراغشان آمد و گفت: ببينيد بچه ها متأسفانه در محاسبه حقوق بازنشستگي من اشتباه شده و من نمي تونم روزي 100 تومن بيشتر بهتون بدم. از نظر شما اشکالي نداره؟

بچه ها گفتند: «100 تومن؟ اگه فکر مي کني ما به خاطر روزي فقط 100 تومن حاضريم اينهمه بطري نوشابه و چيزهاي ديگه رو شوت کنيم، کورخوندي. ما نيستيم.» و از آن پس پيرمرد با آرامش در خانه جديدش به زندگي ادامه داد

كوه بلندي بود كه لانه عقابي با چهار تخم، بر بلنداي آن قرار داشت. يك روز زلزله اي كوه را به لرزه در آورد و باعث شد كه يكي از تخم ها از دامنه كوه به پايين بلغزد. بر حسب اتفاق آن تخم به مزرعه اي رسيد كه پر از مرغ و خروس بود. مرغ و خروس ها مي دانستند كه بايد از اين تخم مراقبت كنند و بالاخره هم مرغ پيري داوطلب شد تا روي آن بنشيند و آن را گرم نگهدارد تا جوجه به دنيا بيايد. يك روز تخم شكست و جوجه عقاب از آن بيرون آمد . جوجه عقاب مانند ساير جوجه ها پرورش يافت و طولي نكشيد كه جوجه عقاب باور كرد كه چيزي جز يك جوجه خروس نيست. او زندگي و خانواده اش را دوست داشت اما چيزي از درون او فرياد مي زد كه تو بيش از اين هستي. تا اين كه يك روز كه داشت در مزرعه بازي مي كرد متوجه چند عقاب شد كه در آسمان اوج مي گرفتند و پرواز مي كردند. عقاب آهي كشيد و گفت اي كاش من هم مي توانستم مانند آنها پرواز كنم. مرغ و خروس ها شروع كردند به خنديدن و گفتند تو خروسي و يك خروس هرگز نمي تواند بپرد اما عقاب همچنان به خانواده واقعي اش كه در آسمان پرواز مي كردند خيره شده بود و در آرزوي پرواز به سر مي برد. اما هر موقع كه عقاب از رويايش سخن مي گفت به او مي گفتند كه روياي تو به حقيقت نمي پيوندد و عقاب هم كم كم باور كرد. بعد از مدتي او ديگر به پرواز فكر نكرد و مانند يك خروس به زندگي ادامه داد و بعد از سالها زندگي خروسي، از دنيا رفت. توهماني كه مي انديشي، هرگاه به اين انديشيدي كه تو يك عقابي به دنبال رويا هايت برو و به ياوه هاي مرغ و خروسهاي اطرافت فكر نكن

تنها نجات یافته کشتی، اکنون به ساحل این جزیره دور افتاده، افتاده بود.
او هر روز را به امید کشتی نجات، ساحل را و افق را به تماشا می نشست.
سرانجام خسته و نا امید، از تخته پاره ها كلبه ای ساخت تا خود را از خطرات مصون بدارد و در آن  بیاساید.
اما هنگامی که در اولین شب آرامش در جستجوی غذا بود، از دور دید كه كلبه اش در حال سوختن است و دودی از آن به آسمان می رود.
بدترین اتفاق ممكن افتاده و همه چیز از دست رفته بود.
از شدت خشم و اندوه در جا خشك اش زد. فریاد زد:
« خدایــــا! چطور راضی شدی با من چنین كاری بكنی؟ »
صبح روز بعد با صدای بوق كشتی ای كه به ساحل نزدیك می شد از خواب پرید.
كشتی ای آمده بود تا نجاتش دهد. مرد خسته، و حیران بود.
نجات دهندگان می گفتند:
“خدا خواست که ما دیشب آن آتشی را که روشن کرده بودی ببینیم

پیشنهاد میکنم به دوستان ارجمندم اگه براشون مقدور است تلفنی با دوست عزیزمان نادر عباسی همدردی کنند فکر میکنم بهتر باشه و خوشحال هم خواهد شد ..شماره تلفنش رو هم اقا سعید زحمتشو کشیدند


09122632770

مردی تخم عقابی یافت و آن را در آشیانه ی یک مرغ کرچ گذاشت. عقاب به همراه جوجه های

 دیگر از تخم بیرون آمد و با آنها شروع به رشد نمود. عقاب در طول تمام زندگیش همان کارهای

 را می کرد که جوجه ها می کردند، چون تصور می کرد که او نیز جوجه مرغی بیش نیست!!!

 او برای پیدا کردن کرم و حشره روی زمین را با ناخن می کند، قدقد می کرد و صدای مرغان

 کرچ را در می آورد. بال های خود را بر هم می زد و چند قدمی در هوا می پرید.

سال ها بدینسان گذشت و عقاب بسیار پیر شد. روزی عقاب بالای سر خود، در گودی آسمان بی

 ابر، پرنده ی با شکوهی دید که با وقار هر چه تمام تر در میان جریان پر تلاطم باد، بی آن که

 حتی حرکتی به بال های طلائیش دهد، در حال پرواز است. او با بیم و وحشت به آن نگریست و

 از مرغ کنار دستی اش پرسید : (( اون کیه؟ )) همسایه اش پاسخ داد : اون یه عقابه، پادشاه

 پرندگان. اون به آسمان تعلق داره و ما به زمین؛ ما جوجه هستیم 

و بدینسان بود که عقاب جوجه زیست و جوجه مرد؛ چون فکر می کرد که جوجه است

آنتونی دو ملو

فریدون عزیز

ورود شما و خانواده ی ارجمندتان را به زادگاه و موطن خویش خیر مقدم گفته امید واریم در

 

کنار بستگان و دوستان لحظات خوش و خاطره باری را  بگذرانید

 

بی شک دیدارتان موجب خوشنودی دو چندان خواهد شد

---

از وقتتان برای تفکر استفاده کنید ، زیرا تفکر ، سرچشمه قدرت است .

از وقتتان برای تفریح استفاده کنید ، زیرا تفریح ، راز جوانی جاودانه است .

از وقتتان برای مطالعه استفاده کنید ، زیرا مطالعه منبع عقل و دانش است .

از وقتتان برای دوستی اسفاده کنید ، زیرا دوستی ، جاده ی خوشبختی است .

از وقتتان برای عشق استفاده کنید ، زیرا عشق ، لذت زندگی است .

از وقتتان برای خنده استفاده کنید ، زیرا خنده ، موسیقی و آهنگ روح است .

                                    

ما کسانی که به فکرمون هستن رو به گریه می اندازیم.

 ما گریه می کنیم برای کسانی که به فکرمون نیستن.

 و ما به فکر کسانی هستیم که هیچوقت برامون گریه نمی کنن.

 این حقیقت زندگیه. عجیبه ولی حقیقت داره.

 اگه این رو بفهمی، هیچوقت برای تغییر دیر نیست.

^{یک رابطه بهترین حالتش وقتیه که دو طرف در تعادل باشن.}

 

سلام به همه

از آرش که پای ثابت بود خبری نیست حسن هم که معلومه دیگه شیفت شب نداره محمد هم احتمالا فکر یه پل دیگست بهمن رو که دیگه نمیشه چیزی گفت بهش  چون با دیکتاتورا میونش شکر اب شده فرهاد هم که به اختصار گویی داره عادت میکنه  که البته باز م جای شکرش باقیه. نیوتن هم که سه چهار روز پیش این ورا بود زنگ زد احوالپرسی و خداحافظی... ندیدیمش .تو عروسی داشت شاباش میداد لابد.کوروش هم دیگه بوس نمی فرسته این  چند وقته.  فریدون هم عکسهای قطب رو داره دستی میاره ایران شاید خودم چسبوندمش .اقا جواد جمشید نژاد هم ما رو تو خماری شعرهاش گذاشته .دیروز میگفت دفتر شعرش تو شماله شاید وقتی دیگر ..............

امیر هم که ماشاله داره خوب حال میده با اقا مهدی .مجتبی هم که تو کیش مات شده و احتمالا دوباره پاره شده     فیبر نوریش !!!

همایش جمعه مون هم به دلیل ازدحام بیش از حد متقاضیان و مشتاقان  به عید سال بعد و یا ..........موکول شد ممنون از جوابهای همه ی مشتاقان به دوستی و زندگی خانوادگی البته بیشتر  فقط دومی !!!

خلاصه اینکه به قول مشیری که آرش شعرشو چسبونده بود :

نشاط مان را باید همیشه، چون خورشید،

"بلند و گرم" در اعماق جان نگهداریم.

مده به پیچک غم، آب و افتاب و نسیم

بیا دوباره به فریاد ارغوان برسیم!

راستی فریدون عزیز احتمالا امروز فردا میاد ایران .هفته بعد اگه کسی شمال بود و دلش خواست هماهنگ کنیم بریم دیدنش .حسین حسن نژاد هم خیلی وقته اینترنتشون مشکل دار شده ولی گهگاه خبری میگیریم از هم (هر شش ماه یکبار !!) سعید هم که با خودش در گیره از بس تنها نوشته و چک و چونه زده همین روزاست که ببرنش تیمارستان واسه همینه که هر چند روز یه بار به این و اون تیکه میندازه و گیر میده البته به قول بعضی از جهان سومی های دیکتاتور دوست . 

راستی امروز یه زنگی زدم به نادر عباسی حالشو بپرسم حالمو گرفت با خبر فوت برادرش تقریبا یک ماه پیش و غرق شدن خواهر زاده اش سه روز پیش .خودشم تو شماله یه نمایشگاه احتمالا کامپیوتر زدن تو رودسر بعد از ظهرها اونجا مشغوله تا پایان ماه  اگه تونستید یه زنگی بهش بزنید تسلیت بگید خوشحال میشه شمارشو هم که دارین اگه ندارین :۲۷۷۰ -۲۶۳-۰۹۱۲

 

 گالشم، اي بچه تهران ، گالشم

گالشم، اهل دهاتم، زاده كوه و كلاتم

من سرشتم از طبيعت، آب سرچشمه بنوشم، گرمي جانم ز پوست و پشم گوسفندان من تامين شود

 بچه تهران، من بجاي قاشق استيل و سيلور، سرويس ظرف طلا، دست برگيرم كچه با لاكي از ماس پلا

پرده سر يا دار بن، مالنگه سر يا چشمه كين

جا مرره فرق نداره ، خارنم خوشته غذا  

گالشم، اي بچه تهران

گالشم

گر كنم شب بر بيابان، كوه و رود يا دشت و جنگل

اشكر و پلپيس بروبم زيرم و تخته سنگي را نمايم بالشم 

رخت داماديم كولير و كفش داماديم چاموش

بچه تهران عزت من همسر مردانه پوش 

چكمه تا زانو سرو، لبند كمر، منديل بزه

بچه تهران تو چي داني چه چيني، النگ گيري يا گاو دوشي رنج و مزه؟ 

غيرتم ميراث كوه شاسفيد كوه، سربلندي، از شرم دار و مزي

جنگلم پندم بداد، گالش وچه، تا زنده اي مردانه زي

لغت گالش برايت بچه تهران اين چنين معني كنم:

گاف گالش از گذشت مي آيد و وان الف از آدميت

لام آن از لذت گاف و الف منتج شود

شين آن هم شاكر درگاه ايزد هر زمان و هر مكان

غير اين گرباشم اين تن، پر ز اهريمن شود 

چون تو نيستم من اگر دارم ز سعي خويشتن مي نامم و ور ندارم از قصور رب خويش

ار بدارم تا توانم مي كنم اخلاص بر خلق خدا

ور ندارم شاكرم بر حكمت پرودگار

گر بگفتند مال و ثروت بر شبي بند است و زور و بازو برتبي

راست مي گويند بخواندم در حكايات كليم الله نبي 

شغل من گوسفند چروني، افتخارم جنگله

ساز پيغمبر نوازم، مي شناسي ني لله؟ 

افتخارت بچه تهران موس و كيبورد و مانيتور، فرمان بنز و پرادو

بچه تهران ديد يو ميك اكسپيريينس ماس سر و كشك و سيريك و آلش و دوغ؟ 

 آي كن اسپيك اينگليش اي بچه تهران از ول از يو

تا كنم من كاميونيكيت با جهان تازه و نو 

فك نكن غيرت به شلوار كوتاه و مانتوي تنگه جوان!؟!

يادمان باشد بلف ابزار ننگه اين بدان 

فك نكن در وقت جنگ اخذ معافي كردي و چون كه فرزند فلاني بودي و پارتي كلفت

بچه تهران گر بشه جنگ، از براي حفظ ناموس و وطن هموچو شيرودي جسم و روحم را به پرواز آورم

 

برگرفته از وبلاگ  :  http://galesh-abbaskamali.blogfa.com/

عباس كمالي نژاد   آغوزكي  زمستان 86

سلام به همه
سعید روایت ناقصی از گل آغوزه گفت و طایفه ها ی رامسر و ییلاقات

 
گل آغوزه به معنی آغوز کوچک یا وحشی نام دارد مانند گل اوربو که به معنای گلابی جنگلی ، گلابی وحشی و یا گلابی کوچولو است.که در فارسی فندق نام دارد.

اما عرب ها  فندق را به عنوان هتل می شناسند. نه به عربها که فندق آونقدر براشون اهمیت داره نه به ما که از گردو کوچکتر و ٫ست تر می دانیمش.

     

اما بحث گیل و گالش نیز درست نیست.
مردم ییلاقات به خاطر وابستگی رامسر قدیم به استان گیلان به رامسری ها گیل می گفتند. و هنوز هم ساکنان جواهرده برای رفتن به رامسر و یا پرس و جو از رامسر از واژه ی گیلان استفاده می کنند
مثلا : گیلان نشونه . گیلان هوا چتره . گیلانجه بومه.

 و مردم رامسر نیز به ییلاقی ها کوسانی یا کوهستانی می گفتند.البته واژه کوسانی در قدیمی های جواهرده هنوز رایج است و امروزی ها این واژه را به کار نمی برند.

کوهستانی ها به چند طایفه تقسیم می شدند که معروفترین آن ها گالش ها و پس از آن جولا ها بودند.
گالش ها عمدتا به چوپانی در اطراف جواهرده اشتغال داشتند و سرگالش بزرگ گالش های هر سرای بوده است.
اما جولاها عمدتا جنگل نشین بوده اند.
همینک نیز در لفظ تحقیر مردم رامسر گالش ، سرگالش و جولا را به کار می برند.
پوشش لباس مردان گالش و جولا عمدتا :
- قدک: ( شلوار جین مانند دمپا چسبان - همینک در کشتی گیله مردی از آن استفاده می شود )
- چغا یا چوغا : کت پشمی بسیار ضخیم
- کولیر و شولا : عبایی مانند عبای فعلی روحانی ها اما با بافت ضخیم نمدی

لازم به ذکر است که گیلکی رامسر را گیلکی با گویش گالشی نام نهاده اند چراکه با گیلکی استان گیلان تفاوت های فاحشی دارد.

چند سالیه که صنعت پرورش ماهی قزل الا در جاده های ییلاقی رامسر و شهسوار رونق گرفته و خیلی هم طرفدار  و مشتری داره دراینجا مراحل  تولید و صید و قتل!! و پختن این ماهی خوشمزه را که دیروز تو مسیرییلاق  دو هزار ثبت کردم تقدیم میکنم :

۱=استخر های پرورش که در مسیر رودخانه های خروشان ایجاد شده و هزاران فروند ماهی در آن می لولند .آدم یاد مینی بوس شرکت واحد دوران دبیرستانمون می افته که توی یه جای تنگ و بیش از ظرفیت سوار میکرد

۲=اتاق  انتظار برای انتخاب آخر یا انتخاب مرگبار

۳=انتخاب و نیستی ........انتخاب وهستی

۴=قتل عمد برای زیستن ...... رابین هود جانها=سنگدلی که روزانه صدها جان میگیرد تا جانهای دیگر ادامه یابند

۵=مولوی می فرماید :

حاصل عمرم سه سخن بیش نیست

خام بدم    پخته شدم        سوختم

گمونم ماهی قزل الای بیچاره هم باید همینو زمزمه کنه

 

صفی از مشتاقان طبیعت شمال که از تمام نقاط ایران آنرا تشکیل می دهند

کاشکی هرکسی که چیزی میخورد آشغال و پس مانده های آلوده کننده را در جای مناسب میگذاشت نه آنگونه اسف بار که همه جا پخش شده و باعث نفرین زمین بر انسانهایی اینگونه است

ببخشید از اینکه از محدوده ی طبیعت رامسر خارج شدیم و عکسهای شهر دیگه رو چسبوندم ولی از اونجا که این رشته کوهها مرتبطند با کوههای رامسر و اگر باغ دل را بی شی هنده ایجه هانه پس زیاد هم نباید بی ربط باشه

خوشه های زیبای برنج که چندین ماه است  چشم امید چندین نفر به تولد و بلوغ آنها دوخته شده است

 

دیروز جمعه به اتفاق یکی از دوستان غیر ۶۹ ی دعوت شدیم به یک سیاحت چند ساعته در جاده دوهزار شهسوار که عکسهایی از این گردش را تقدیم بی کنم به دوستداران شمال و طبیعت .

در طول مسیر در کنار جاده فروشندگان محلی فندق (که دیگه این روزها وقت برداشت محصوله ) دیده می شدند که بد جوری آدمو به هوس می انداخت .فندق یا همان گیل آغوزه ی خودمون .یه صحبت کوتاهی هم رد و بدل شد سر این موضوع که در قدیمیا آدمهای این نواحی رو  به دو دسته  گیل و گالش می شناختند گیل اونهایی که در ساحل زندگی میکردند و گالش اونهایی که در کوهستان بودند و گیل اغوز به معنی گردوی غیر کوهستانی باید باشد ولی چرا در کوهستان ها پرورش می یابد نمی دانم چرا ؟

عکس دیروز :

اینهم عکس قرضی از اینترنت

سلام به همه

از چند سال پیش شنیده بودم که آنچه در کنار خیابان اصلی مسیر رامسر به شهسوار در چالکرود زیر یک درخت دیوزیت (زیتون وحشی ) به چشم میخوره آرامگاه یک خارجی است که کنجکاو بودم بدونم اون کی بود و اینجا چکار میکرد و چرا اونجا دفن شده .با کمی پرس و جو اطلاعات ضد و نقیضی برام تعریف کردند که نتیجه ی همه ی اونها این شد که اینجا ارامگاه فردیست که در حدود ۸۰سال پیش یعنی اوایل رضا خان برای عملیات راه سازی به ایرا ن اومده بود و همانجا فوت کرد و چون حمل جسد به موطن اصلیش دشوار و یا غیر ممکن بود او را در کنارهمان  جاده ای که برایش زحمت کشیده بود دفن کردند اینکه اصلیتش کجاییه عده ای میگن المانی و مهندس بوده عده ای میگن روس بوده و مهندس یا کارگر بوده و یکی هم میگفت یونانیه .البته با توجه به دانسته های پراکنده احتمال اینکه المانی  باشد بشتر است  چون پل های اون محدوده و رامسر را یقینا المانیها با مشارکت ایران ساخته اند و پدر بزرگ مادریم که ترکمن بوده نیز در آن دوره نقش داشته است .

چند روز پیش که مثل هرروز از کنار این مقبره میگذشتم تا به سر کارم برم دیدم عملیات تعریض جاده داره صورت میگیره و اگر اون مسیری که به چشم میاد همانجور امتداد پیدا کنه مسلما مدفن اون بنده خدا با خاک یکسان خواهد شد و یا به زیر جاده فرو خواهد رفت .و این عملیات تعریض به تعرض خواهد انجامید

قضاوت و احساس شما بعد از شنیدن این خبر شنیدنی است :

و اینک عکسهایی که دیروز گرفتم تقدیم شما

چگونه پیچک غم ارغوان شادی را     به باغ خاطر ما جاودانه پژمرده ست!

چگونه کم کم زنگار نا امیدی ها،      جلای آیینه شور و شوق را برده ست.

لبان ما، دیری است،      

به هم فشرده چو نیلوفران نشکفته ست. 

چنان به زندگی بی نشاط خو کردیم    که نقش روشن لبخند یادمان رفته ست!

ببین به چهره این مردمان راهگذار       دل تمامی شان غنچه نخندیده ست.

هنوز، خانه ای از خانه های این سامان   شبی ز بانگ سرود و سرور همخوانان

دمی ز شادی و پاکوب دست افشانان

به خود نلرزیده ست!

ببین که بر سر دل های مان چه آوردیم!

ببین نخواسته با عمر خود چه ها کردیم!

یکی بپرس، که از زندگی چه میدانیم؟

نفس کشیدن آیا نشان زیستن است؟

خموش مردن؟

یا

شور و شوق پروردن!؟

چو آفتاب، به این لحظه ها درخشیدن.

امید و شادی و شور و نشاط بخشیدن.

مگر نه اینکه غمی سهمگین به دل داریم

مگر نه اینکه به رنجی گران گرفتاریم.

نشاط مان را باید همیشه، چون خورشید،

"بلند و گرم" در اعماق جان نگهداریم.

مده به پیچک غم، آب و افتاب و نسیم

بیا دوباره به فریاد ارغوان برسیم!

فریدون مشیری

پرواز هواپیمای سیپیلین بر فراز خونه مون

صفحه نخست
پروفایل مدیر وبلاگ
پست الکترونیک
آرشیو مطالب
عناوین مطالب وبلاگ

آرشیو پیوندهای روزانه

بهروزاحمدخانی
آرش رحیمیان
محمدحسن کتابتی
بهمن برزگر
مجتبی کاکوان
ابراهیم طالش شریفی
عباس پهلوان بخش
سیدمحمدبنی مهد
کامبیزابوالحسنی
مهدی حلاجیان
نقی نادرنژاد
مصطفی مبلغی
نورعلی ساجدی
کوروش سروری
رحمان (سهیل) بهرامی
علی فضل هاشمی
حسن سیاح
حسین حسن نژاد
عبداله فیلی
احمدفضل هاشمی
فرشاد یوسف نژاد
نادرعباسی
تقی عظیمی
سعیدمیرطالبیsaeid
فرهادمحتشم حسینی
سیداسحق بریش سیدی (بهروان)
حمیدرضاچالکش یوسفی
سید جلال الدین میرجعفری میانده
محمد کریمی mohamadk
حسن ببری
امیرآرتنگ
بصیرعبداله پور
مجید حسن زاده
محمدحسین برارجانپور
قاسم مصطفوی
اسماعیل منتظری
فریدون رضا نژ اد(عضو افتخاری)

<-ArchiveTitle->

خاطرات
نظرات و پیشنهادات
تصاویر و عکسهای جالب
موضوعات جالب
آرش
ایران

شنیدنی
وبلاگ مهندس مهدی حلاجیان
اخباررامسر
رامسر نوشت
رامسرشهر زیبای ما
سایت استاد محمود فلکی (نویسنده رامسری مقیم آلمان)
سایت مخصوص آپلود کردن عکس به زبان آلمانی
مجله سیمرغ
دیدنیهای ایران زمین
سایت ایرانی آپلود عکس
وبلاگی در مورد رامسر
نقشه و تصاویر تمام نقاط دنیا
سایت متنوع در مورد موسیقی و ادبیات ایران وجهان
 

 Powered By  BLOGFA.COM

دریافت كد ساعت