مسجد آدینه در اندیشه بسیاری از مردمان حتی برخی از علمای گیلان چون آیت الله مهدوی سعیدی لاهیجی از ارزش و جایگاه خاص و ویژه ای برخوردار بوده است. به نظر ایشان مردم گیلان تشیع امامی را از مردم آخوند محله و علمای بزرگ تنکابن دارند؛ زیرا آخوندمحله رامسر که پایگاه اندیشه دوازده امامی بوده است با علمای به نامی چون شل شریف سرابی تنکابی و سید بزرگوار پله سید ( پله به معنای بزرگ ) و بسمل و خاندان معروف الهیان و دیگر علمای به نام موجب شده است تا اندیشه شیعی امامی در منطقه غرب مازندران تا غرب گیلان رواج و گسترش یابد. وی همواره از آخوندمحله به عنوان پایگاه به نام شیعه و عالمان یاد می کرده است و به نویسنده به یاد آن بزرگان احترام و ارج بسیار می نهاد.

مسجد آدینه که همان مسجد جامع است مهم ترین پایگاه دینی در کل منطقه بوده است. این مسجد گویا پیش از آن که به مسجد و به اصطلاح بومیان مزگت تبدیل شود از عبادتگاه های زرتشتی و حتی بر باور برخی از معابد پیش از زرتشتیان و گبرها یعنی معبد آناهیتا بوده است.

تاریخ بنای مسجد آدینه

گرچه نمی توان نظر خطعی درباره تاریخ نخستین بنای این مسجد ابراز نمود، اما قراین و اماراتی هست که ما را در پی بردن به تاریخ تقریبی بنای اولیه آن کمک می کند:

اول این که: حسن الاطروش ناصر کبیر اواخر قرن سوم (287 هجری قمری) وارد هوسم ( رودسر امروزی) شد و چهارده سال به نشر آیین اسلام پرداخت ^[3] و به گفته ابن اثیر: « از گیلان و دیلمان کسانی که در این سوی سفیدرود تا آمل، نشیمن داشتند دعوت ناصر را پذیرفتند و پیرو مذهب تشیع شدند» ^[4] و از آثار او مسجد رودبارک اشکور و مسجد گیلاکجان ( یکی از روستاهای حومه رودسر) است. ^[5] این که جواهرده در عصر ناصر کبیر وجود داشته، امری مسلم و قطعی است چرا که در «حدود العام» که کتاب جغرافیای جهان است و در نیمه دوم قرن چهارم(حدودا هفتاد سال پس از ناصر کبیر) نوشته شد، به ده ناحیه دیلم اشاه گردید که «جوداهنجان» از آن جمله است و به عقده رابینو سفرنامه نویس انگلیسی منطبق با جورده تنهجان بوده ^[6] و با توضیحاتی که در آغاز این بخش آمده است انطباق آن با جواهرده امروزی غیر قابل انکار می باشد

بنابر این بدیهی است که جورده تنهجان که در فاصله ای نه چندان دور از هوسم قرار دارد، از این تغییر آیین به دست ناصر کبیر مستثنی نبوده و مردم پیرو مذهب تشیع شدند که تاسیس مسجد یکی از آثار اولیه آنان است.

دوم این که: آدینه واژه از پارسی سره است که به معنای جمعه می باشد و در تمامی نواحی کرانه های جنوبی دریای خزر و رشته کوه البرز، کمتر مسجدی را می توان یافت که نام آن آدینه باشد و اغلب به نام مسجد جمعه شهرت دارند و معمولا مسجدی که در آن نماز جمعه بر پا می شود دارای چنین نامی است و چون در قرون اولیه اسلامی نسبت به اقامه نماز جمعه اهتمام بیشتری ورزیده می شد و انجام آن از واجبات محسوب می گردید، لذا در هر شهر یا مرکز ولایت مسلمان نشین، یک مسجد جمعه وجود داشت. در منابع تاریخی مربوط به قرون اخیر، مسجدی را نمی بینیم که در این نواحی نام جمعه بر آن نهاده باشند و اگر هم مسجدی دارای چنین نامی است متعلق به قرون اولیه است که مسجد آدینه را می توان از آن جمله به شمار آورد. مضافا از نام «آدینه» چنین پیداست که هنوز واژه های عربی نظیر جمعه در این ناحیه رایج نشده بود، چرا که مردم تازه به اسلام گراییده و بیش و کم پیروان کیش زردشتی در گوشه و کنار به چشم می خوردند و اغلب، واژه های غیر تازی به کار می بردند که واژه «آدینه» از آن جمله است. گفته رابینو که «تا قرن چهارم پیروان مذاهب دیگر در این نواحی بیش و کم به چشم می خورند» ^[7] موید آن است.

سوم این که: چنان چه در موارد یاد شده تردیدی حاصل شود لااقل می توان گفت که این مسجد در سال های آخر قرن ششم و یا اوایل قرن هفتم هجری قمری در دوره استیلای اسماعیلیان بر این منطقه بنا شده است.

جانشینان حسن صباح در سال 590 هجری قمری به دنبال سازش با « هزار اسب بن شهر نوش» یکی از ملوک پادوسپانی، هوسم تا سخت سر را به اشغال خود در آوردند و پنجاه سال بر این محدوده از ساحل دریای مازندران تا الموت فرمانروایی کردند. ^[8] آنان مانند اسماعیلی مذهبان دیگر پارسی زبان، بر به کار بردن هر چه بیشتر واژه پارسی همت می گماردند و اغلب سعی داشتند که کمتر واژه عربی به کار برند و واژه هایی چون «آدینه» در آثار بزرگان این طایفه نظیر سرنامه ناصر خسرو علوی قبادیانی مروزی، فراوان به چشم می خورد. از این رو بعید به نظر نمی رسد که مسجد یاد شده در عهد آنان بنا شده و این اسماعیلیان بودند که چنین نامی را بر آن نهادند. چیزی که توجه همگان را بر می انگیزد این است که واژه آدینه هنوز بر سر زبان هاست و هیچ گاه نشد که واژه جمعه جایگزین آن شود.

بنا به روایات محلی آخرین تجدید بنای مسجد آدینه جواهرده به سال 1045 هجری قمری به دست ملا شریف معروف به «شل آخوند» که در عصر خود از علمای بزرگ به شمار می آمد، انجام گرفته که خود از اهالی محل یاد شده بوده است.

زندگی
در مرگ یا مرگ در زندگی در عین سادگی مچد گلگار حکایت از بینش اسطوره ای
دارد ، شاید قاطبه مردمی که مشغول به گل مالی کردن گوشه ها و بطن مسجد
آدینه بودند از این بینش اسطوره ای خبر نداشته باشند؛ اما خوب می دانستند
که گلکاری مسجد در فضایی توام با جشن و سرور صورت می گرفت، و این در حالی
بود که حیاط حدود پنج  هکتاری آینه مچد قبور اموات
آنها نیز بوده ، چنین نگرشی به زندگی و حیات مجدد مسجد در واقع پذیرش اصل
معاد است، روزگاری که در سرمای بی عملی مردم هر کسی باید جامه ای در خور
از عمل نیک داشته باشد تا بتواند سرمای سرد قیامت را تحمل کند، لذت عمل
نیک در هر جایی توام با نشاط همراه است، بنابراین زندگی همراه با مرگ نوعی
سخره گرفتن مرگ یا بی اعتنایی به آن نیست؛ بلکه نوعی آمیزش با زندگی مردم
بود، چیزی که اکنون به آن بی توجه هستیم در واقع هم اکنون وقتی به قبرستان
می رویم دچار نوعی افسردگی می شویم ؛ در حالی که در گذشته مسلمانان و حتی
زرتشتیانی که در این نواحی ساکن بودند برای اینکه اجساد مردگانشان از شر
بدی و شرارت دور شود آن را در آفتاب داغ بلندی وژک( کوه روبروی مسجد آدینه
) قرار می دادند تا آنقدر آفتاب بر آن بتابد که سپیدی استخوانهای اموات
تقدیم خاک شود؛آنوقت بود که  حتی به قول مولوی شاعر
قرن هفتم به شب مرگ شب تعریس ( شب عروسی ) می گفتند؛ با چنین تفکر نانوشته
ای بود که گویا مردم مردگان خود را نیز در پس همان گردهمایی ارزشمند مچد
گلگاری می دیدند و صد البته بنا به تفکر خیامی؛ شاید همان گلی که بر
دیواره مسجد قرار می گیرد پاره ای از وجود یکی از اموات و اجداد و در

همانهایی باشد که در حیاط مسجد به آمیزش با زندگی و نشاط مشغولند.

درکارگه کوزه گری رفتم دوش       دیدم دوهزار کوزه گویا و خموش

ناگاه یکی کوزه برآورد خروش       کو کوزه گر و کوزه خر و کوزه فروش

نحوه گلکار:

مناسبت
گلکار مچد تاریخیت دارد، برای همین زمان و مکان نقش اساسی در آن ایفا می
کند چه اینکه مسجد ساخته شده از گل مثل آسید سعید، واجب الاحترام و تنگدره
ابجی در جاهای دیگر هم بوده، در چنین رویکردی است که فهم مکانی که مردم،
سنتی را در آن اجرا می کنند ، پیش از آنکه جنبه جغرافیایی داشته باشد؛
ازمنشی اسطوره ای تاریخی حکایت می کند که پیوسته از تاریخ به اسطوره و بر
عکس جاری است ، از همین رو می توانیم هر یک از برنامه های موجود اعم از
بازیها ، جشن ها و ... تا گلکاری را با رویه های اساطیری مورد بررسی قرار
داد. گمانی که دکتر منوچهر ستوده نیز در کتاب شهیر از آستارا تا آستارا
آباد بر آن تأکید می کند و رسم گلکاری در مسجد آدینه را به قبل از اسلام
حواله می دهد: نام کهن این مسجد (آدینه) دزگامزگتی است، گلکاری ظاهراً
مربوط به دوران قبل از اسلام است ، زیرا در تعمیر و مرمت مساجد اسلامی
چنین رسمی وجود ندارد، این عبارت اگر چه با تردید بیان شده؛ اما اگر به
سابقه مساجد اسلامی  مراجعه کنیم ، هیچ مسجدی نیست
که با چنین رسمی جامه ای نوین از گل و عطر گلاب بر تن خود نماید ، آن هم
به دست دوشیزگان محلی (ستوده ، 34) . اگرچه در طول تاریخ این مسجد دچار
حوادثی مثل زلزله 1044 ه .ش شد ؛ اما سنت های مترتب بر آن زنده و از نسلی
به نسل دیگر منتقل شد. - مجال نشانه شناسی در این میانه نیست، امیدوارم
عمری باشد در مقاله ای این مباحث را بگسترانم - و اما گل عنصر بایسته ای
نزد مردم کهن ایران زمین است، به جز آفرینش آدمی که بنا به نقل قرآن کریم
از گل بوده ، آمیزش مردم با گل و روزی طلبی از اندرون خاک نوعی تقدس به
این مام پر گهر داده است، علاوه بر استفاده روزمره از گل برای سرشویی ،
جامه شستن، ظرف شستن نیز مورد استفاده قرار می گرفت:

بگفتا من گِلی ناچیز بودم                ولیکن مدتی با گُل نشستم

بر
اساس تقویم گالشی مراسم آغاز سال جدید(نوروز بَل) به طور تقریبی وابسته به
محل برگزاری و نحوه قراردادن پنج روزکبیسه بین سیزدهم تا هفدهم مردادماه
برگزار می شد (گاه شماری و سال شماری دیلمی ، امین حسن پور) ، هفدهم
مردادماه در واقع عید نوروز گالشی محسوب می شود که به آن نوروزما می گفتند
این ماه از هفدهم مرداد آغاز و تا پانزدهم شهریور ادامه می یابد، در گذشته
های نه چندان دور مردم خوش مشرب گالش برای شادمانی هیزم فراوانی را جمع
کرده و آتشی گسترده و جالب توجه روشن می کردند که این روشنایی از آغاز صبح
تا پاسی از شب ادامه داشت، در کنار این روشنایی و شور و شوق آتشین انواع
بازی ها شکارها و مراوده های بومی صورت می گرفت ، طبل زنان و کرنا زنان با
ساز خود همه مردم را دور آتش جمع می کردند تا شادمانی خود را تقسیم کنند،
این آتش البته می تواند رمز پرشکوهی از سوزاندن کینه و نفرت و شیطان دروغ
در سال گذشته باشد، البته روشن کردن آتش در هرم سوزان مردادماه از چند
منظر حایز اهمیت است . نخست اهمیتی است که کوه نشینان به آتش می دهند،
دیگر این که آتش پاک کننده خبائث ا و روشنا بخش زندگانی است، همهمه فرا
رسیدن این جشن بزرگ در قدیفه ها ، لاوندها (چادرشب) و پارچه های دوخته شده
نیز به خوبی نشان داده شده است، در برخی از سوزن دوزی ها تصویر زنانی با
لباس محلی را نمایان می کند که با مجمعی بزرگ در دست به سمت آتشی فروزان
پیش می روند ، زنان عمدتاً با لباس رنگی بویژه رنگ قرمز نخ دوزی شده اند،
در هر بخش از این پارچه ها که توسط دختران و زنان عمدتاً در میدان بزرگ
چاک دشت و دیک سر دوخته می شد، فصول گالشی را به صورتی در هم تنیده؛اما
گویا نشان می دادند، این پارچه ها و البته چادرشب ها اگرچه از طرح اولیه
ای برخوردار بوده اما قاطبه بافندگان از فلسفه چنین نقوشی بی خبر بودند؛
متأسفانه در دهه های اخیر چنین پارچه بافی هایی را در جواهرده ندیده ام ،
اما نمی توان حکم به قطعیت توقف دوخت و بافت آن داد.

تصویری از یک مراسم

اولین جمعه مرداد ماه  برخی
گویند (حدوداً هفدهم مرداد ماه شمسی) مردم که تا این زمان از طریق خطاب
های شفاهی به یکدیگر خبر داده اند؛ در حیاط آینه مچد (آدینه مسجد) جمع می
شوند ، تقریباً شبیه سیزده بدر فعلی ما ، از هر گروهی می توان در جمع
گردآمدگان دید، بقال، پارچه فروش ، سبزی فروش، تنقلات ، اما بخش قابل توجه
لافند بازی و مارگیری (معرکه گیری) بوده که عمدتاً توسط پهلوانانی از
گیلان و مازندران انجام می گرفت . در لافند بازی که بسیار مورد توجه عامه
قرار داشت ، بعد از سرنا و کرنای همراه لافند باز، شیطانه ـ مردی با چهره
ای سیاه شده و لباسی خنده آور ـ شروع به جست و خیز می کند تا اندکی مردم
را بخنداند. در واقع از منظر وی با عمل خود چشم بد را از لافند باز دور می
کند و متوجه خود می نماید؛ مدتی پس از آوای سرنا و کرنا لافند باز به
آرامی از طناب بالا می رود و باقی ماجرا که شما هم شاید ـ و حتماً ـ بارها
دیده اید، در جایی دیگر گروهی از مردم به تماشای مارگیران(معرکه گیران) می
روند ، این معرکه گیران البته مار هم همراه خود دارند؛ اما در بخشی از
گفتار خود اشاراتی به داستان کربلا و ماجرای ابومسلم خراسانی سردار ایرانی
دارند که به خونخواهی امام حسین (ع) بر امویان شورید ، در تصاویری که بر
روی پارچه ای مستطیل شکل و بلند و عریض کشیده شده بود دیگ هایی بزرگ دیده
می شد که امویان درون آن دیگ جزع و فزع می کردند و مرشد با آب و تاب
داستان خونخواهی امام حسین (ع) را نمایش می داد ، در اجتماع مسجد گلگار
ویژگی منحصر به فردی نیز دیده می شد و آن جامه نو پوشیدن مردم بود ، گویا
به همان صورت که مسجد با گل آرایش می شود، آنان نیز لباسی نو پوشیده اند
تا به تماشای خلعت پوشی مسجد آیند، در این میان جوانان دختر و پسر نیز
دنیایی داشتند ، بسیاری از آشنایی ها و ازدواج ها در این روز محقق می شد،
تحققی بر اساس پابندان دینی و مذهبی ، در همهمه جمعیت حاضر در حیاط مسجد
گروهی نیز بر سر مزار اموات خود شمع یا پیه می سوزاندند ، دسته گل یا
مرزنگوش بر جلای سنگ های نسخته جلوه می داد، تخته سنگ های قبور اموات در
این روز میدانی دل انگیز برای کودکان محسوب می شد، جلبک های موجود بر روی
سنگ کوهی؛ نوعی حنا محسوب می شد که کودکان با رقیق کردن آن توسط آب دهان و
مالش آن را بر کف دست خود می زدند تا دستشان رنک حنایی شود، دختران بزرگتر
بر کودکان خلیفه گری می کردند تا یکایک کف دست آنهاحنای خرزهره بگیرد.

این همون درخت سیبیه که نیوتن زیرش به شهرت رسید

 مردی صبح زود از خواب بیدار شد تا نمازش را در خانه خدا (مسجد) بخواند. لباس پوشید و راهی خانه خدا شد.

در راه به مسجد، مرد زمین خورد و لباسهایش کثیف شد. او بلند شد، خودش را پاک کرد و به خانه برگشت.

مرد لباسهایش را عوض کرد و دوباره راهی خانه خدا شد. در راه به مسجد و در همان نقطه مجدداً زمین خورد!

او دوباره بلند شد، خودش را پاک کرد و به خانه برگشت. یک بار دیگر لباسهایش را عوض کرد و راهی خانه خدا شد.

در راه به مسجد، با مردی که چراغ در دست داشت برخورد کرد و نامش را پرسید. مرد پاسخ داد: (( من دیدم شما

در راه به مسجد دو بار به زمین افتادید.))، از این رو چراغ آوردم تا بتوانم راهتان را روشن کنم. مرد اول از او بطور فراوان

تشکر می کند و هر دو راهشان را به طرف مسجد ادامه می دهند.. همین که به مسجد رسیدند، مرد اول از مرد چراغ

بدست در خواست می کند تا به مسجد وارد شود و با او نماز بخواند. مرد دوم از رفتن به داخل مسجد خودداری می کند.

مرد اول درخواستش را دوبار دیگر تکرار می کند و مجدداً همان جواب را می شنود. مرد اول سوال می کند که چرا او

نمی خواهد وارد مسجد شود و نماز بخواند..

مرد دوم پاسخ داد: ((من شیطان هستم.)) مرد اول با شنیدن این جواب جا خورد. شیطان در ادامه توضیح می دهد:

((من شما را در راه به مسجد دیدم و این من بودم که باعث زمین خوردن شما شدم.)) وقتی شما به خانه رفتید، خودتان را

تمیز کردید و به راهمان به مسجد برگشتید، خدا همه گناهان شما را بخشید.. من برای بار دوم باعث زمین خوردن شما شدم

و حتی آن هم شما را تشویق به ماندن در خانه نکرد، بلکه بیشتر به راه مسجد برگشتید. به خاطر آن، خدا همه گناهان افراد

خانواده ات را بخشید. من ترسیدم که اگر یک بار دیگر باعث زمین خوردن شما بشوم، آنگاه خدا گناهان افراد دهکده تان را

خواهد بخشید. بنا براین، من سالم رسیدن شما را به خانه خدا (مسجد) مطمئن ساختم.

نتیجه اخلاقی داستان:

کار خیری را که قصد دارید انجام دهید به تعویق نیاندازید. زیرا هرگز نمی دانید چقدر اجر و پاداش ممکن است ازمواجه با

سختی های در حین تلاش به انجام کار خیر دریافت کنید. پارسائی شما می تواند خانواده و قوم تان را بطور کلی نجات بخشد.

این کار را انجام دهید و پیروزی خدا را ببینید. اگر ارسال این پیام شما را به زحمت می اندازد یا وقتتان را زیاد می گیرد،

پس آن کار را نکنید. اما پاداش آن را که زیاد است نخواهید گرفت. آیا آسان نیست که فقط کلید "ارسال" را فشار دهید و

این پاداش را دریافت کنید؟

ستایش خدایی را است بلند مرتبه!

 پیشاپیش فرا رسیدن اربعین حسینی را تسلیت میگویم

السلام و علیک یا ابا عبدالله

با سلام به همگی دوستان عزیز

نظر خود رو در مورد دیداری مجدد از تاریخ ششم تا نه اسفند که چند روز تعطیل هست اعلام نماید.کسانی که آمادگیش رو دارندلطفا روزی رو که میتوانند حضور بیابند بگویند.راستی از دوستانی که در رامسر زندگی مینمایند در صورت برگذاری گردهمایی سوم هیچ گونه عذری جهت عدم حضور پذیرفته نمیشود.

بدون نگاه کردن به جوابها  تست زیر را انجام دهید. 
             
یک عدد از ۱ تا ۹ انتخاب کنید.

 آنرا در عدد ۳ ضرب کنید.

حاصل را بعلاوه ۳ کنید.

  .دوباره حاصل را در3 ضرب کنيد

یک عدد ۲ یا ۳ رقمی بدست آورده اید

ارقام عدد خود را با هم جمع کنید (مثلا اگر  عددتان ۲۳ است ۲ را با ۳ جمع کنید(



 حالا به پایین صفحه نگاه کنید.......... 

حالا با توجه به عدد بدست آمده و لیست زیر ببینید الگوی شما در زندگیتان کیست؟

۱ - سعید میر ابوطالبی
۲ - بهروز احمدخانی

 ۳- بهمن برزگر

۴ - سید محمد بنی مهد

۵ - سید اسحق بهروان 

۶ - آرش رحیمیان

۷ - محمد حسن کتابتی

۸ - سید محمد بنی مهد

۹ - مهدی حلاجیان

۱۰ - کوروش سروری

۱۱ - حسین حسن نژاد

۱۲ - امیر آرتنگ

۱۳ - عباس پهلوان بخش

۱۴ - بقیه ی دوستان

 

میدونم میدونم .... من یه تاثیر خاصی روی مردم دارم........یه روز هم تو میتونی مثل من بشی..... باور کن!
.

.

.
اوه راستی... اینقدر عددهای متفاوت رو هی امتحان نکن.... باهاش کنار بیا... ظاهرا من الگوی زندگی تو هستم

البته این یه شوخی و بازی بامزه است. حتما با دوستان دیگر خود آن را به اشتراک بگذارید.

  مي گويند مرلين مونرو يك وقتي نامه اي به آلبرت اينشتين نوشت كه فكرش را بکن که اگر من و تو ازدواج کنیم  بچه ها یمان با زیبایی من و هوش و نبوغ تو چه محشری می شوند !

اقای " اینشتین "در جواب نوشت :  

ممنون از این همه لطف و دست و دلبازی خانم . واقعا هم که چه غوغایی می شود ! ولی این یک روی سکه است . فکرش را بکنید که اگر قضیه بالعکس شود چه رسوایی بزرگی بر پا می شود !

درخت آلوچه ی توی حیاطمون که تهرانیها بهش میگن گوجه سبز با وجود اینکه زمستانه و تمام برگهاش خیلی وقته ریخته ولی به طرز جالبی میوه داده و اونهم فقط یه دونه .این عکس مال امروزه جمعه ۲۶/۱۱/۸۷

و این خاصیت عشق است

تصویری از  "سفال سر خانه" در نزدیک رودسر که متروکه و بی صاحب مانده  

تاریخچه ۱:

تاریخچـه روز والنتاین - و الهـه قدیــس این روز خاص - در پرده ای از ابهـام فرورفتـه است. تنـها همین قـــدر میدانیـم که ماه فوریــه از گذشته های دور ماه مهرورزی و تحقق عشــق بوده است. همچنیـن میدانیم که روز سنت والنتاین بقایائی مشترک از آئین رایج در میان مسیحیان و رومیان باستان است.

به راستی سنت والنتاین چه کسی بود و چه اتفاقاتی برایش افتاده که روز خاصی را در تاریخ به خود اختصاص داده است؟

امروزه کلیسای کاتولیک از سه قدیس یاد میکند که همگی والنتاین نام دارند و هر سه نفر آنها شهید عشـــق و محبت هستند.

یکی از افسانه ها حاکی از آن است که والنتاین که در قرن سـوم میلادی و در روم باستان زندگی میکرده است. هنگامیکــه امپراتـور کلادیــوس دوم به این نتیجـه میرســد که سربازان مجرد در مقایسـه با سربازان متاهــــل با کفایت تـرو قدرتمندتـر هستنـد٬ ازدواج مردان جـــوان را غیـر قانونـــی اعلام میکنـد تا بدیــن ترتیـب بر تعـــداد سربازانش افزوده شود. والنتاین که این حکـم را بسیـار ناعادلانه میداند از فرمان کلادیـوس سرپیچــی میکنــد و مردان و زنان جوان را در خفـــا به عقـد یکدیگر در می آورد. هنگامیکـه کلادیـوس از این عـمل  والنتــاین آگاه می شود و وی را به مرگ محکوم میکند.

 عده ای دیگر می گویند که علت کشته شدن والنتـاین تلاش وی برای فراری دادن آن عده از مسیحیانی بود که در زندانهای روم اسیر بودند و به شدت مورد آزار و اذیت و شکنجــه قرار میگرفتند.

بر اساس یکی دیگر از افسانه ها والنتاین خودش اولین هدیه والنتاین را برای معشوقـش می فرستـد. میگویـند هنگامیکه والنتاین در بند بوده دلداده دخـتر جوانـی میشود که بنا به روایتی دختر زندانبـان آن زندان بـوده است. پیش از مرگش نامه ای برای آن دخـتر نوشتته و در پایان چنیـن امضاء میکند والنتاین تو و این عبارتـی است که امروزه نیز در پایان برخی نامه ها به چشـم میخورد.

همانطـور که گفتـه شد اگر چه حقیقت وجـودی والنتایـن همچنان در پرده ای از ابهام فرو رفته است در تمامی افسانـه ها شاهد هستیـم که والنتایـن پیکـره و در حقیقت نمــادی از همدلـــی دلســــــــوزی و از همـه مهمـتر عشــــــــــق است بنابرایـن تعجبــی ندارد کـه تا سـده میانـه یعنی همان قرون وسطی٬ والنتاین یکی از محبوبترین و معروفترین قدیس ها در انگلستان و فرانسه بود.

 تاریخچه ۲:

عده ای اعتقــاد دارند که روز والنتـاین را به مناسبت سالگـرد مرگ والنتـاین جشن میگیرنــد - که احتمالا حـدود 270 بعـد از میـلاد اتفـاق افتـاده است - عـده ای دیـگر ادعـا میکننــد کلیســـای مسیحیت از آن رو روز والنتایــن را جشـن میگیرنـد کـه به فستیوال شرک آمیز و کافرانـه لوپرکالیـا جنبـه تقـدس و دینـــی ببخشند.

در روم باستان فصل بهار رسـما در ماه فوریه آغاز میشد و اعتقاد داشتند که فوریه ماه تصفیــه و پاک شدن از پلیدیهـا است آنها خانه هایشان را کاملا تمیــز  میکردنـد آنگاه نوعـی گنــدم را به نمک می آمیختنـــد و آن را در همه جای خانه ها می پاشیدنـد.

فستیـوال لوپرکالیـا که روز 15 فوریـه آغاز میشد به فائونــوس الهـه زراعت در روم باستان و نیز به رمولوس و رمو  بنیانگذاران روم - اختصـاص داشت برای شروع فستیـوال اعضـای لوپرسی که تعدادی از کشیشان رومی بودند در دهانه یک غار مقدس گرد هم می آمدند بنیانگذاران روم اعتقـاد داشتنــد که آنهــا در این غـار توسـط  یک گرگ مـاده حمایت می شونــــد آنگاه کشیشــان رومـــی یک بــز را بـه نیت حاصلخیزی و یک سگ را به نیت تزکیه قربانی میکردند آنگاه پشم بز را می چیدند آنها را به خون آغشتـه میکردند به خیابانـها می رفتند و پس از مالیـدن پشم آغشته به خون بز به صورت زنان به مزارع گنـدم رفتـه و آنجا را نیــز غرق به خون می کردند البته زنان از این عمل بسیار هراسان می شدند با این همه اعتقاد داشتند که سال آینده برایشان سالی پرثمر و نیکو خواهد شد.

همچنین براساس یکی دیگر از افسانه ها همه دختران مجـرد شهر عصر همان روز اسامی شان را روی یک تکه کاغذ نوشته و آن را در یک بستو گلدانی ویژه (برای نگهداری وسائل گرانقدر) می ریختند آنگاه هرکدام از پسران مجرد شهر یکی از آن اسامـی را از داخل بستو در می آوردند و با صاحب آن آشنا می شدند این کار اغلب به ازدواج می انجامید.

 تاریخچه ۳:

پاپ اعظـم گلاسیـوس نخستیــن بار در حـدود 498 پس از میلاد روز 14 فوریـه را روز سنت والنتــاین قرار داد بنابراین روش قرعـه کشـی رومیـان برای انتخاب همسر ضد مذهب و غیر قانونــی اعلام شد. بعـدها انگلیسیهـا و فرانسویها در قرون وسطی بر این باور شدند که 14 فوریه آغاز فصل جفتگیری پرندگان است و خود به رشد این رای منجر شد که روز والنتاین را باید جشن گرفته و گرامی بدارند.

یکی از قدیمیترین و شناخته شده ترین عشاق نامه های نوشته شده شعری است که چارلز دوک اورلئان هنگام اسارتش در برج لنــدن که به دنبــال جنگ آگین کورت اتفاق افـتاد به یاد همسرش می سراید.

در قرن هفدهــم در بریتانیای کبیــر بود که روز والنتایــن را در سرتاسـر کشــور جشن گرفتـند در اواسـط قرن هجدهــــم دوستـان و دلدادگان از هرطبقــه اجتماعی که بودند در این روز به یکدیگـر هدایای کوچک یا نامه های عاشقانـه می دادند.

در پایان قرن هجدهــم با توجه به گسترش صنعت چاپ در جهان کارتهای چاپـی جایگزین دست نوشتـه ها شدند در آن زمان که مردم را از ابراز احساسات فراوان منـع می کردند کارتهــای از پیش آمـاده شده بهتریـن روش برای نشان دادن احساسات و علایق یک فرد به شمار می رفت.  همچنین هزینه بسیار نازل پست بهترین مشوق برای علاقه مندان به این سنت محبوب به شمار می رفت در سالهای بین 1700 تا 1710 بود که امریکائیها نیز به جرگه برگزارکنندگان روز والنتاین پیوستند.

بر اساس گزارشات آماری ارسـال بیش از یک میلیــارد کارت والنتایـن باعث شده است که این روز به عنـوان دومین روز در تمـام سال باشد که طی آن بیشترین تعداد کارت تبریک رد و بدل میشود -تعداد کارتهــای ارسال شده برای گرامیداشت کریسمس 2/6 میلیارد برآورد شده است. تقریبـا 85 درصد هدایای والنتاین توسط زنـان خریداری می شود. علاوه بر ایالات متحده در کشورهای کانادا مکزیک انگلستان فرانسه و استرالیا نیز روز والنتاین را جشن میگیرند.

والنتاین بر تمامی عشاق متاهل مبارک باد

جلسه شورای آموزش و پرورش با حضور آقاجانکردی سرپرست فرمانداری ـ باقرزاده امام جمعه ـ رضاخانی  رئیس آموزش و پرورش ـ مسئولین ادارات و مدیران مدارس در سالن اجتماعات فرمانداری برگزار گردید.

رضاخانی اظهار کرد: آموزش و پرورش شهرستان رامسر در پنجمین سال پیاپی رتبه اول را در کنکور سراسری کسب کرده است.

وی در ادامه افزود: در گروه آزمایشی رشته ریاضی و فیزیک، علوم تجربی، علوم انسانی به ترتیب در سال قبل رتبه 22، 7 و 3 بوده است که امسال به رتبه 10، 2 و 3 رسیده است.

رضاخانی بیان کرد: امسال شهرستان رامسر رتبه 6 هنر را کسب کرده است و در حوزه فعالیت های پژوهشی، آموزش و پرورش رتبه پژوهش و ارزیابی استانی رتبه اول را کسب کرده است.

رضاخانی با توجه به طرح مدرسه یاران اظهار کرد: از سوی وزارت آموزش و پرورش طرح مدرسه یاران جزو طرح برتر کشوری شناخته شده است و بعضی از شهرها با پیگیری از این طرح در شهرهای خودشان استقبال کردند.

وی در ادامه افزود: در سال 85 تعداد 86 نفر و در سال 86 تعداد 166 نفر و امسال آماری که از مدارس گرفته شده 232 نفر به مدارس کمک کردند. 

دعوايي که بين حافظ و صائب و شهريار بر سر "آن ترک شيرازي" اتفاق افتاده:

به قول حضرت حافظ:
اگر آن ترک شيرازي به دست آرد دل ما را
به خال هندو اش بخشم سمرقند و بخارا را

و صائب در جواب مي گويد:
هر آنکس چيز مي بخشد، ز جان خويش مي بخشد
نه چون حافظ که مي بخشد سمرقند و بخارا را

اگر آن ترک شيرازي به دست آرد دل ما را
به خال هندو اش بخشم سر و دست و تن و پا را

و شهريار در جواب مي گويد:
هر آنکس چيز مي بخشد بسان مرد مي بخشد
نه چون صائب که مي بخشد سر و دست و تن و پا را
سر و دست و تن و پا را به خاک گور مي بخشند
نه بر آن ترک شيرازي که برده جمله دلها را

اگر آن ترک شيرازي به دست آرد دل ما را
به خال هندو اش بخشم تمام روح و اجزا را

و دوستي گويد:
هر آن کس چيز مي بخشد، به زعم خويش مي بخشد
يکي شهر و يکي جسم و يکي هم روح و اجزا را
کسي چون من ندارد هيچ در دنيا و در عقبا
نگويد حرف مفتي چون ندارد تاب اجرا را

دوتا دیگه از عکسهای اون روز که با اقا کوروش پیک نیک رفته بودیم دالخانی رو تقدیم میکنم

سلام

امروز ۲۳بهمن سالروز تولدمه

با اجازه رفتیم توی ۳۸ سال ......به قول استاد شهر یار :

جوانی به بر کرد رخت سفر

چو پیری رسید و عصا زد به در

به همراه آن رفت عشقم ز دل

به همپای این عقلم آمد به سر

از این همنشینم چه روی ملال

وز آن میهمانم چه جای کدر

بر اینم سلام و بر آنم درود

که اینم قضا بود و آنم قدر

بفرمایید کیک(البته از اینترنت کپی شده ) 

مثل اینکه توی ۳۸ سالگی آدمی فقط کله اش بزرگ میشه