شنبه ساعت ۴ بعد از ظهر بود که عمویم (حسن رحیمیان )به من زنگ زد . گفت کار خاصی داری؟ گفتم نه . گفت بیا با هم بریم دوری بزنیم من هم رفتم. با هم به جایی رفتیم که در رامسر تله کابین میسازند و عمو سراغ کسی به نام آقای نجفی رو گرفت .ایشون صاحب و سازنده این تله کابین هست .در دفتر کار ایشون مدتی نشستیم و چای خوردیم و عمو با ایشان در مورد جیزهای مهمی صحبت کرد که در رابطه با طرح هایی در رامسر بود .آقای نجفی به نظر من آدم بسیار مثبتی هست و هدفش فقط سرمایه گذاری برای سر مایه دار شدن نیست بلکه همانطوری که خودش گفت توسعه و آبادانی رامسر هم هست و گفت امروزه با ساخت و ساز و فروش ساختمان خیلی راحتتر و سریعتر آدم سرمایه دار میشه ولی چنین طرحی مثل تله کابین یک اثر ماندگار هست.

بعد از آن با عمویم به سرولات رفتیم و در رستوران دنجی که چشم انداز زیبایی داشت چیزی صرف کردیم. 

خوشحالم که با ما در ارتباط هستید و نوشتید که هفت سالی هست که به رامسر نرفتید.من هم تا چند وقت قبل دقیقا شرایط شما رو داشتم ولی اخیرا چند روزی در رامسر بودم .باید اعتراف کنم که از صبح زود که بیدار میشدم تا آخر شب که در رختخواب قدیمی مان میرفتم فقط لذت بردم که اصلا قابل وصف نیست.من به شما توصیه میکنم که در صورت امکان سری به رامسر بزنید حتی برای چند روزی که شده .

پنجشنبه ۱۰/۳/۸۷ (همین هفته) سمیناری تحت عنوان  رامسر ُدیروزُامروزُفردا توسط کانون توسعه رامسر برگزار می شه که من هم تو این سمینار یک سخنرانی با عنوان "توسعه رامسر "دارم صحبت من ساعت ۵ بعد از ظهره و فکر کنم در مجموع حدود یک ساعت باشه اگه دوستان افتخار بدن بیان خوشحال می شم مکانش هم بلوار فرودگاه سالن شهید سلیمان نژاده (فکر کنم سالن امتحانات نهاییه سال چهارمه)

تو این سمینار من مختصری از امکانات موجود رامسر می گم و قسمت عمده مطالبی که جمع آوری کردم درباره جایگاه رامسر در سند توسعه استان .بودجه عمرانی رامسر. سند گردشگری الکترونیکی رامسر و ... است که الان دارم کاملش می کنم

شاید وقت داشته باشم و توسایت هم ممکن باشه کلش رو تو وبلاگ بذارم  

برای ۱۷-۱۴ خرداد کی میره رامسر اگه بشه هماهنگ کنیم همدیگر رو ببینیم

یاحق...................التماس دعا

دوستان سلام

بعد از مدتها که ذوق مثلا شعر گفتنمون به خواب غفلت رفته بود

حضور صمیمانه ی دوستان طی یکی دوروز اخیر امروز منو کوک کرد

 که قطعه ای هرچند ناشیوا و دست و پاشکسته ولی در حد

وسع افکار مغشوشم سرهم کرده و تقدیم کنم :

وبلاگ مهر 69

آن روزهای خوب و سرشار سرور

                روزهای بی خیالی و تخیل

روزهای اوج دل

       در پهنه ی عشق و عبور

روزهای دلهره

   در لحظه های آزمون 

                    روزهای اضطرابی شاد و روح انگیز 

روزهای "طرح  کاد " و شادی از

             آزادی یک روزه از درس وکتاب

                                روزهای ناب  ناب

روزهای چشمک و لبخند و ناز 

                                     درنیمه راه مدرسه

روزهای شیمی و سه هاش او هاش (CH-OH)

        دیفرانسیل

                                    روزهای هندسه

روزهای جیم شدن گاهی پس از زنگ نماز

روزهای سادگی

                   بیرنگ بودن بی ریا

                       روزهای غوطه در ناز و نیاز

آن روزها رفتند .....

                       .....آن روزهای پاک و  نامیرا

ولیکن ....

ای تو !

         ای من!

              ای همان یار پریروز و همیشه !

باید اکنون بازگردیم و در وبلاگ مهر شصت ونه

با همان سرپنجه ی رویایی امواج عشق و دوستی

                               بار دیگر

لحظه های سادگی را

               جامه ای از خاطره در بر کنیم ...

عکس بالا (غروب دیروز رامسر ۴/۳/۸۷)  رو که تازه از تنور در اومده  تقدیم میکنم

به همه ی دوستان عزیزم وتمام اونهایی که منت میذارن وبه وبلاگمون سرمیزنن

بدرود ....تادرودی دیگر

روزگار به کام

متاسفانه این بار نتونستم تو رو ببینم اما با خبرها و نوشته های سایت برنامه ات رو دنبال می کردم

نوشتن خاطرات تو هم مثل خاطرات جهانگردان سده های پیش است  انگار که ۸ سال خیلی تاثیر روت گذاشته و مواجه شدن با زندگی در اینجا یک کمی مدل عادی تو رو بهم زده اما واقعیت اینه که در اینجا همینجوری عمر را می گذرانیم و تلف می کنیم البته به نظر می رسه ناراضی هم نیستیم چون علاقه ای به ترک اون نداریم

انشاءالله تو هم بتونی زود به زود بیای تا دو رگه بشی !

من پس از عید نتونستم رامسر برم فکر می کنم تعطیلات خرداد فرصت خوبیه تا دوباره بچه ها رو ببینم

بهمن

خیلی از حضور دوباره عزیزان خوشحالم و از حضور خستگی ناپذیر سعید  و آرش قدردانی میکنم.واقعیت این که من داشتم کم کم از نوشتن مطلب جدید خسته می شدم و با اینکه همیشه در کار به دوستان از جمله "خستگی را خسته خواهیم کرد"استفاده می کنم داشتم کم می آوردم.

حضورتان سبز و مستدام.

راستی قهرمانی پرسپولیس در لیگ برتر به طرفداراش مبارکباد.

شاد و پیروز باشید.

سلام به همه یدوستان

از سعید " آرش " سید محمد " مجتبی " بصیر و بهروز فعالان عرصه ی مجازی کمال تشکر رادارم.

بنده هم از قصوردربروزکردن مطالب عذر خواهی می کنم.

البته از بهمن انتظار بیشتری داشتم. او که در « دنیای مخابرات » سیر می کند" احتمال حضورش در اینترنت باید بیشتر باشد.

روز و روزگاران بر همه خوش باد. خصوصا تازه داماد.

چون آقا سعيد گل آدرس ميل و شماره خواسته بودند چشم .ما هم انجام وظيفه مي كنيم

۰۹۱۲۳۵۹۲۷۴۴   (دو رقم آخر چهل و چهار است)!

باز هم فرصتی شد که مطلبی بنویسم     مدتی بعلت مشغله بیش از حد نتوانستم به وبلگ سر بزنم  و شرمنده همه دوستان و آرش عزیز هم هستم که با وجود اینکه در ایران بود نتوانستم ببینمش آرش جان به بزرگواری خودت ما رو ببخش  امیدوارم باز هم فرصتی بشه که به ایران بیایی

از حضور گرم همه دوستان تشکر میکنم و تلاششان را به جهت روشن نگاه داشتن چراغ این وبلاگ میستایم امیدوارم در پناه حق و زیر سایه آقا امام عصر همیشه سرافراز و پیروز باشید.

یا حق ...................................التماس دعا 

اول از همه مي بخشيد كه دير به دير به وبلاگ سر مي زنم !

دوم اين كه  از آرش بخاطر ارسال خاطرات زيباش تشكر مي كنم ولي اين خاطرات زيبا مثل سريالهاي پر طرفدار تلويزيوني درست در جاهاي حساس به جلسه بعد موكول مي شود! امر جان به سر بوكورده

از آقا سعيد گل بخاطر اشعار زيباش كمال تشكر را دارم

از همه دوستان متشكرم.به اميد موفقيت روز افزون

به سادات محله رفتیم و در آنجا همسر و دختر سعید رو دیدم .با آنکه چند روزی از بچه های خودم دور بودم ولی احساس دلتنگی نسبت به اونها داشتم .دختر ناز سعید رو بغل گرفتم و با هم چند عکسی گرفتیم .من ساعت ۵ قرار بود برام مهمان بیاد و متاسفانه همه چی هول هولکی شد زمان کوتاه بود ولی خیلی لذت بردم .

از آن به بعد سعید با من تماس داشت و ما همدیگه رو دوباره دیدیم و همینطور دوست عزیز بهروز که در آینده براتون مینویسم

اینهم چندتا عکس کارتونی تقدیم به  همه ی  نوگلای عزیز یاران ۶۹

که درآیند ه انشاا...ادامه دهنده ی این وبلاگ باشند  با آرزوی شادی و

سلامتی برای همشون (البته فکر کنم والدینشون بیشتر دنبال کارتون باشند )

واسه همین چند تا ازتصاویر کارتونی نسل قدیم هم گذاشتم:

سلام بر همه آنها که هستند و نیستند وآنها که نیستند وهستند

نمایی از برج "آرامش " واقع بر فرز اربه کله رامسر در یک روز برفی که توسط

این حقیر به تصویر کشیده شده تقدیم به آنها که شیفته ی طبعتند و دلتنگ رامسر

و اما از آقا(سید) سعید خودمون.من که به تهران رسیدم برادرم گفت که کسی به نام سعید زنگ زذ و اومدن تو رو تبریک گفت و من گفتم آرش ساعت ۱۰و نیم تازه به تهران میرسه.من شماره تلفن برادرم کوروش رو به بچه ها داده بودم چون من وقتی ایران باشم برادرم تلفن موبایل خودشو در اختیار من می ذاره.بعد سعید اس ام اسی فرستاد و آمدن بنده رو تبریک گفت.از فردای آن روز یعنی یکشنبه با من در تماس بود و گاه گاهی جوکهای با حالی هم میفرستاد که باعث خنده ما میشد.روزی قرار بود که من برای کاری به نشتارود برم و سعید به من تلفن زد و من گفتم که باید به نشتارود برم و خوبه که سعید هم با من بیاد.سعید گفت باشه منم میام و من شهسوار هستم و بیا از همینجا با هم بریم .گفتم باشه ساعت یک ربع به ۳ من در شهسوار هستم.بعد برای ما میهمان اومد و چای و شیرینی و گب ناگهان خواهرم گفت که ساعت یک ربع به ۳ هست تو نمی خواستی الان در شهسوار باشی.این مایه شرمندگی من بود و به سعید زنگ زدم و عذر خواهی کردم و گفتم من هنوز در رامسر هستم و تازه داره راه می افتم .سعید با خونسردی گفت اشکال نداره من منتظر میمونم.با خودم گفتم که آلمانیها به دقیق و منظم بودن معروف هستند ولی سعید فکر میکنه ای وچه الان هشت ساله اوجار دره هله آدم ونکته؟

ادامه دارد....