سلام بر عزیزانم

میخوام بایکی دیگه از سروده های سال ۶۷شمارو کمی به حال و هوای اون دوران ببرم . سریال سالهای دور از خانه رو که حتما یادتونه .......

..مثنوی زیر درمورد بانو اوشین که بدجوری توی زندگی ایرانیها

رخنه کرده بود همون موقع مارو به سرودن واداشت که

احتمالا اکثر دوستان اون موقع این سروده ی کج و کوله رو خونده بودن :

مدتی ست که شنبه شب غوغا شده

توی هر شهر رستخیز برپا شده

ساعت  ۹  وقتی شد   بهر اوشین

چشم مردم یک وجب نیم وا شده

آری این فیلم کز ژاپن وارد شده

مدتی ست دل خوش کن ماها شده

خانم سر کار اوشین در توی فیلم

نزد هر کس چون طلا اعلا شده

او که از بهر تلاش  در توکیو

خارج از ده یا ما گا تا  شده

مدتی در سلما نی کاری گرفت

حالا او در سلمانی اوستا شده

مدتی بعد با ریو زو توی شهر

بر خلاف میل خود آشنا شده

با وجود اختلافات شدید

که میان همگی پیدا شده

اوشین اومد زورکی نوعروس

خانواده ی تا نا کورا شده

بعد از آنکه اجین بیچاره مرد

حال و احوال اوشین لولا شده

لاجرم آنها برای زندگی

وارد دهکده ی سا گا شده

در همان ساعات اول بینشان

کینه و سر کوفتگی پیدا شده

چون کیو (مادر شوهر) بدش میاد خیلی زیاد

از اوشین که عروس آنها شده

این میان پدر شوهر هم اندکی

به طرفداری اوشین پا شده

عاقبت معلوم نشد کاخر چرا

بهر فیلمش اینهمه دعوا شده

اوشین بیچاره هم با این کاراش

بین ما ایرانیان رسواشده

چون که نامش هر کسی داره به لب

ورد هر بازاری و نانوا شده

ای الهی نام او برکنده باد

چون مزاحم همه کارها شده

سایونارا

من گفتم ۱۹ سال

سوال کرد شما همدیگه رو چه جوری یافتید؟

گفتم از طریق اینترنت و وبلاگ و اون بنده خدا تا آخر ماجرا با تعجب شاهد صحبتهای ما بود که کارش تموم شد و من یک چای لذیذ هم نزد آقا بصیر خوردم وکمی دیگه صحبت کردیم و از اونجایی که برادرم با خانوادهاش منتظر من بود باز ما همدیگه رو سفت در آغوش فشردیم و خداحافظی کردیم.

جا داره که از دست اندر کاران این وبلاگ تشکر کنم که باعث اتصال دوباره ما دوستان شدند

دفعه دیگه از ملاقات با آقا بصیر مینویسم

سلام دوستان

امروز عصر آقابصیر عکسی رو که بقیه ی دوستان غایب در عکس قبل

در آن بودند رو زحمت کشید آورد دادبه من تا همه به فیض اکمل برسن

البته بعضیها دوباره خودشونو جا زدن که دمشون گرم

در ضمن به جای سیب نیوتن بربا لای سر اسحق نیوتن (اسحق بریش سیدی)جلد دور بین عکاسی با  نیروی جاذبه ی دستان آرتنگ دیده میشود.عکسهای قبلی رو هم برا تکمیل جمعمون دوباره در ادامه آوردم

ای عزیز !در زندگی هچون دیگ زود پز باش که

در اوج عصبانیت درکمال خونسردی  برای خود

سوت میزند

روی هر پله که با یستی خدا یک پله بالاتر از توست نه به خاطر اینکه یادت بیاندازد

من خدا هستم و تو بنده

بلکه به خاطر اینکه دستهای تورا بگیرد و بالا بکشد

ادامه دارد.....

ممنون

با سلامی دیگر

اینهم دوتا عکس تقدیم تمام اونهایی که خیلی وقته رامسر نیومدن و ویا از شهرشون دورن وآنهایی 

که میخوان باز هم آرش عزیزو دخترهای گلشو ببینن انشا ا... هرچه زودتربا خانواده اش چنین عکسهایی

توی رامسر داشته باشه  

جا داره که از همه از صمیم تشکر کنم 

آن روز با تو بودم

امروز بی توام

آن روز که با تو بودم   

 بی تو بودم

امروز که بی توام 

 با توام

"کسی که می خواهد رازی را حفظ کند باید این واقعیت

که: رازی دارد  را کتمان کند "

حرفهای ما هنوز ناتمام
تا نگاه می کنی وقت رفتن است
باز هم همان حکایت همیشگی
پیش از آنکه با خبر شوی
لحظه عزیمت ناگزیر می شود
آی...
آی دریغ و حسرت همیشگی!
ناگهان
چقدر زود دیر می شود!...

    مدتی است که وبلاگ ویا جور دیگه  بگم نیمکتهای مجازی کلاسمون با غیبتهای زیادی روبرو شده و بچه ها دیر سر کلاس حاضر میشن و یا اصلا حاضر نمی شن.

به هر حال امیدوارم همه عزیزان تندرست و شاد باشند و لحظات به کام باشد.

شاد وپیروز باشید.

دوستدار همیشگی شما

آرش 

آن سفر کرده که صد قافله دل همره اوست

هرکجا هست خدایا به سلامت دارش

گرچه چندیست دلم میگوید:

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت

سرها بدجوری!!! در گریبان است

راستش  حالا که احساس میکنم کم کم وبلاگ داره کاملا شخصی میشه (ازبس که دوستان همکاری می کنند!!!!)

 چندتا از عکسهای روز جمعه ۲۰/۲/۸۷ملاقات در خانه ی آرش عزیز رو به استنظار !!!میرسونم

۱- یار در خانه

۲-افسانه ی ۲دلاور(یک دلاور و دو نصفه دلاور)

۳- با دیدن این عکس میفهمید که چرا توی تمام دنیا مهر مادری معروفه نه مهر پدر(بچه بیچاره داره از گریه خفه میشه پدر خوشحال و خندان ..

البته شاید داره به روزهای خوش مجردی فکر میکنه و به وضع کنونی میخنده ...!!!!!)

۴-اینهم آقا پارسای گل (پسر بزرگ آقا بهروز )درکنار به قول خودش :

عمو کرکره (کرکرخنده )در ضمن ادامه ی سریال  مهر پدری رو در پشت صحنه داشته باشید

خدا حافظ همین حالا............به قول آن یار غایب  :یاحق التما۳...۲آ

جای همه خالی روز جمعه به همراه خانواده خودم و آقا سعید و همسرش به دیدن آرش رفتیم که تقریبا سیر  خندیدیم.

واقعا خوش گذشت هر چند که زمان خیلی کوتاه بود ولی یه مروری به خاطرلت گذشته و احوال امروز خودمان کردیم.

انشاله عکساشو سر فرصت تو وبلاگ میذارم.

آرش فردا شب به آلمان پرواز می کنه.

شادو پیروز باشید.